ΜΕΤΑΛΛΙΚΕΣ ΠΕΡΙΗΓΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

Καλησπερα φιλοι της σκληρης μουσικης και νοσταλγοι των 80's.Γυριζοντας σπιτι λοιπον σημερα απο την δουλεια επιασα τον εαυτο μου να σφυριζει ενα παλιο κομματακι των τρισμεγιστων STRYPER (to hell with the devil...Αν σας εχει φαει η περιεργεια)και θυμηθηκα την πρωτη φορα που ακουσα STRYPER και τι αγωνα εκανα για να βρω το πρωτο τους αλμπουμ THE YELLOW AND BLACK ATTACK (1984).Μοιραια λοιπον μπηκα σε ενα τρυπακι να συγκρινω τι εκανα τοτε για να βρω ενα δισκακι απο μια μπαντα που ακουγα για πρωτη φορα και τι κανω σημερα...παμε λοιπον.

Τοτε...φροντιζα πρωτον να εχω μαζεψει λεφτα(ναι μαγκες τοτε μπορουσα) και αφου περιμενα ευλαβικα να ερθει το Σαββατο τοτε επαιρνα το λεωφορειακι και κατεβαινα στο κεντρο της Αθηνας...αφου εκανα την σχετικη μου βολτα να χαζεψω καμια εξαχορδη κορμαρα στις βιτρινες της Ακαδημιας και της Ιπποκρατους ξεκινουσα το ταξιδι της αναζητησης...κι αν δεν εχω "μετρησει" ραφια...τι να θυμηθω...HAPPENING?...ROCK CITY?...NO REMORSE του φιλου μου του Παπαδατου(κρατα το μου αυτο ρε Χριστο να το παρω την αλλη βδομαδα?) η το metalera?...περιοδεια κανονικη σας λεω μαγκες που κατελειγε στο μοναστηρακι στου sheeva η στον ΖΑΧΑΡΙΑ μιλαμε τρελο ψαχουρι μαγκες με τον απαραιτητο χαβαλε με τους φιλους και τους γνωστους που θα πετυχαινα στον δρομο...ωραιες γνωριμιες.
Και παντα γυρναγα με παραπανω πραγματα απο αυτα που ηθελα που ειχε σαν αποτελεσμα μεχρι να ξαναπεσει το μαρουλι να την βγαζω Σπαρτιατικα.

Τωρα...το ιντερνετ εχει μπει δραστικα στην ζωη μας...η βολτα στους δρομους του κεντρου της Αθηνας εχει αντικατασταθει απο το σερφαρισμα...πλεον δεν μαζευω λεφτα (και να ηθελα δεν μπορω)...θελω πολυ να παω σε εκεινα τα μαγαζια για ψαχουρι αλλα η ζωη εχει γινει δυσκολη
και το καθε ευρω εχει αξια.Ετσι λοιπον η μαγεια του να διαβαζω τους στιχους και να χαζευω τις φωτο απο ενα αυθεντικο βινυλιο η ενα σιντακι οση ωρα "πινω" την μουσικη εχει χαθει...τωρα την "πινω" χωρις να διαβαζω...και με χαλαει λιγακι...αλλα ας οψεται η κατασταση.
Το μονο καλο απο το διαδικτυο ειναι οτι κανεις νεους φιλους που εχουν την ιδια καψα γιαυτη την μουσικη,φιλους που σπανια εως καθολου θα τους δεις απο κοντα λογω αποστασης...απροσωπο αλλα κατα ενα περιεργο τροπο ζεστο.
Μια τετοια σελιδα υπαρχει στο FACEBOOK και φυσικα αναφερομαι στις ΜΕΤΑΛΛΙΚΕΣ ΠΕΡΙΗΓΗΣΕΙΣ/JOURNEY TO THE WORLD OF METAL που εχει στηθει απο τον Κωστα Σαρακιντση και αριθμει 1630 μελη που απο το πρωι εως το βραδυ ανεβαζουν βιντεο με τραγουδια και ανταλλασουν αποψεις για την αγαπημενη τους μουσικη.

Πραγματικα οσοι συνεχιζουν την διαδρομη του ΤΟΤΕ για μενα ειναι ηρωες με βαση τους ρυθμους και τις απαιτησεις του σημερα...κι εγω αν τυχαινει και κανω μια τετοια διαδρομη νιωθω σαν να την κανω πρωτη φορα με το αναλογο ποσοστο ευτυχιας και χαρας που αυτο συνεπαγεται.Οσοι παλι κανουν την διαδρομη του ΤΩΡΑ...τους καταλαβαινω απολυτα και να μην στενοχωριουνται,μπορει να μην παιζουν τα ψιλα για μια τετοια βολτα αλλα υπαρχει ακομα η διψα για αυτη την μουσικη.